Wednesday, May 29, 2019

Ariel Aberg-RIiger / Unpacking Tel Aviv’s White City (Citylab, March 2019)

If Tel Aviv’s history is a story of sanctuary and self-isolation, then its buildings designed in the Bauhaus style are monuments to just that.  For CityLab’s Building Bauhaus special report, visual storyteller Ariel Aberg-Riger explains how Tel Aviv’s concentration of Bauhausarchitecture came to be and what it represents today. (https://www.citylab.com/design/2019/03/tel-aviv-history-white-city-bauhaus-architecture-buildings/584872/)



Tuesday, July 31, 2018

Miriam Berger / The Other Side of Israel's 'White City' (CITYLAB)

Tel Aviv is known as the “White City” because its 1930s Bauhaus style buildings, mostly designed by Jewish architects from Germany who escaped Nazi rule for what was then the British Mandate of Palestine. But architect and city historian Sharon Rotbard argues in his bookWhite City, Black City, that this narrative only tells half the story. Before Israel’s founding in 1948, south Tel Aviv was part of Jaffa, a neighboring majority-Palestinian municipality. Rotbard characterizes areas like it as the “Black City” because of their long history of institutional neglect and marginalization. “From the very definition of the White City, all the other places to do not make it into the story and the definition of Tel Aviv”.


Monday, March 5, 2018

Léopold Lambert / PALESTINE REPORT PART 5: THE COLONIAL AND GENTRIFYING VIOLENCE OF ARCHITECTURE IN JAFFA (The Funambulist Magazine, August 2017)

White City Black City: Architecture and War in Tel Aviv and Jaffa (The MIT Pres, 2015) written by Sharon Rotbard is instrumental to understand this history, and how “there is […] no difference between neighborhood politics, city politics, national politics, and global politics.” 

https://thefunambulist.net/architectural-projects/palestine-report-part-5-colonial-gentrifying-violence-architecture-jaffa

Tuesday, December 26, 2017

Asya Chachko Interviews Sharon Rotbard / The Myth of the White City: Why Tel Aviv isn’t actually a Bauhaus City (YomYom, December 2017, English and Russian)

״THE FIRST MESSAGE OF YOUR BOOK SOUNDS SO UNEXPECTED THAT I’D LIKE TO MAKE SURE I UNDERSTOOD IT RIGHT: THE “WHITE CITY”, THE UNESCO HERITAGE SITE WHICH IS THE MAIN BRAND OF TEL AVIV, IS FAKE?״

http://yomyom.co/episode-08-sharon-rotbard

Monday, November 27, 2017

Laura Francis / Ornament is Crime: The White City of Tel Aviv (Boat Magazine, November 2017)

Laura Francis explores the distinctive International Style of Tel Aviv’s UNESCO-protected White City, reputed to be the only ‘Bauhaus city’ in the world.
"Though architecture has a longer lifespan longer than individual people, as a historical testimony it can easily be altered to fit the narrative of the victors. In the case of Tel Aviv and Jaffa, one of the world’s youngest cities had devoured one of its oldest. Architecture, like all art, is politics. Expressing the notion that the Palestinian situation is complex and fraught is to state the obvious, but when we speak about Israel and Palestine, we are frequently baffled, rendered mute by the sheer weight of history and injustices perpetrated on both sides, the accumulated scar tissue wrought in flesh and stone."
http://www.port-magazine.com/architecture/ornament-is-crime-the-white-city-of-tel-aviv/

Thursday, August 17, 2017

Ville Blanche Ville Noire - Conférence à l'Université Libre de Bruxelles

MARDI 29 AOÛT 2017 à 18H30
Invité et présenté par Romain Meunier avec le soutien d’Axel Fisher

ENTRÉE GRATUITE
Université Libre de Bruxelles; Faculté d’Architecture La Cambre-Horta
Auditorium Victor Bourgeois
Place Eugène Flagey, 19 - 1050 Bruxelles

























En 2004, la ville de Tel Aviv a été inscrite sur la Liste du Patrimoine mondial de l’UNESCO, comme ensemble exemplaire d’architecture et d’urbanisme moderniste. Aujourd’hui, la ville juive de Tel Aviv brille de blancheur sous le ciel du désert, son architecture d’inspiration Bauhaus trahissant à peine ce qui lui précéda : la ville arabe de Jaffa.
Dans White city, Black city (Pluto Press - MIT Press, 2015), l’architecte et écrivain Sharon Rotbard dénoue deux discours entremêlés, celui du colonisé et celui du colonisateur. Il s’agit de l’histoire d’une campagne de révision de l’histoire architecturale et culturelle pousuivie sur plusieurs décennies qui jette un regard sur le mythe de Tel Aviv comme «Ville Blanche» moderniste émergeant des dunes tout en ignorant ses fondations réélles : l’oblitération de Jaffa.
Rotbard montre que Tel Aviv n’est pas, à en croire un célèbre poème, faite «d’écume et de nuages», mais qu’elle est née à Jaffa et s’est formée à travers sa relation avec Jaffa. Le mythe de la «Ville Blanche» est à la fois le générateur, l’instrument et le résultat du conflit historique opposant Tel Aviv à Jaffa, préfigurant à l’échelle urbaine le conflit géopolitique entre israéliens et palestiniens.
Son récit ne traite pas que d’architecture, mais déborde sur des thèmes aussi délicats qu’inéluctables comme la guerre, la destruction, l’agenda politique du sionisme, l’effacement, et l’effacement de l’effacement.

Tuesday, April 11, 2017

"White City, Black City" - Russian edition


Шарон Ротбард
Белый город, Черный город. Архитектура и война в Тель-Авиве и Яффе

Ad Marginem Press
Дизайнер: Кирилл Благодатских, Анна Наумова 
Редактор: Карина Бычкова 
Перевод: Нина Усова

Обложка, 256 с.: ил.ISBN 978-5-91103-335-4
Цена: 350р.







Tuesday, November 8, 2016

Sharon Rotbard at the Garage Museum of Contemporary Art in Moscow // World War in My Neighborhood || Мировая война в моем квартале (Eshkolot Project in partnership with Ad Marginem Press [English with Russian subtitles])


[English with Russian subtitles]

Israeli architect Sharon Rotbard talks about South Tel Aviv at the Garage Museum of Contemporary Art in Moscow. The talk was organized by Eshkolot Project in partnership with Ad Marginem Press. Details:http://eshkolot.ru/en/event/40847

Лекция израильского архитектора Шарона Ротбарда о Южном Тель-Авиве в музее современного искусства "Гараж". Лекция была организована проектом "Эшколот" совместно с издательством Ad Marginem. Подробности: http://eshkolot.ru/event/40847

Sharon Rotbard at the Garage Museum of Contemporary Art in Moscow // Белый город, черный город (Eshkolot Project in partnership with Ad Marginem Press [English with Russian subtitles])




[English with Russian subtitles]

Israeli architect Sharon Rotbard talks about Tel Aviv and Jaffa at the Garage Museum of Contemporary Art in Moscow. The talk was organized by Eshkolot Project in partnership with Ad Marginem Press. Details: http://eshkolot.ru/en/event/40845

Лекция израильского архитектора Шарона Ротбарда о Тель-Авиве и Яффо в музее современного искусства "Гараж". Лекция была организована проектом "Эшколот" совместно с издательством Ad Marginem, в котором вышел русский перевод книги Шарона Ротбарда "Белый город, черный город". Подробности: http://eshkolot.ru/event/40845

Tuesday, November 1, 2016

מיכאל קרוטיקאָוו / דער פֿינצטערער אמת וועגן דער „ווײַסער שטאָט‟, פארווערטס, 30/10/2016

Michael Krutikov / The Dark Truth About the "White City" (Jewish Daily Forward, 30 October, 2016)
http://yiddish.forward.com/articles/200196/the-dark-truth-about-the-white-city/

דער ישׂראלדיקער אַרכיטעקט שרון ראָטבאַרד איז אַ שאַרפֿער קריטיקער פֿון דער פּאָפּולערער מיטאָלאָגיע פֿון תּל־אָבֿיבֿ, די שטאָט װאָס איז כּלומרשט אַנטשטאַנען װי אַ יש מאין אױפֿן זאַמדיקן ברעג פֿונעם מיטללענדישן ים. די דאָזיקע מיטאָלאָגיע שטעלט די „װײַסע שטאָט‟ תּל־אָבֿיבֿ, דעם סימבאָל פֿון דער װעלטלעכער מאָדערנקײט פֿון דער ייִדישער מדינה, אַנטקעגן דעם אוראַלטן „גאָלדענעם‟ ירושלים. מען שטעלט תּל־אָבֿיבֿ פֿאָר װי די אײנציקע שטאָט, װאָס איז אין גאַנצן אױפֿגעבױט געװאָרן אינעם מאָדערנעם פֿונקציאָנעלן סטיל פֿון „באַוהאַוס‟. נאָך דעם װי די נאַציסטן האָבן אַרױסגעטריבן די אָנהענגער פֿון דער דאָזיקער שיטה פֿון דײַטשלאַנד, האָבן זײ געפֿונען אַ מקום־מקלט אין ארץ־ישׂראל. 
אָבער די געשיכטע איז געװען מער קאָמפּליצירט, דערװײַזט ראָטבאַרד. תּל־אָבֿיבֿ פֿאַרמאָגט אַ גאַנץ געמיש פֿון פֿאַרשידענע מאָדערנע סטילן, און דװקא „באַוהאַוס‟ איז דאָ פֿאָרגעשטעלט אין זײער אַ באַשײדענער מאָס. די שטאָט איז פֿאַרפּלאַנירט געװאָרן דורך אַ שאָטלענדישן אַרכיטעקט פּאַטריק געדעס אין אַ בריטישן קאָלאָניאַלן נוסח. בכּלל, באַמערקט ראָטבאַרד סאַרקאַסטיש, האָט די בריטישע קאָלאָניאַלע אַדמיניסטראַציע אױפֿגעטאָן מער פֿאַרן אַנטװיקלען די אינפֿראַ־סטרוקטור פֿון ארץ־ישׂראל אײדער די רעגירונג פֿון מדינת־ישׂראל. די מאַנדאַט־תּקופֿה האָט איבערגעלאָזט נאָך זיך דאָס פֿליפֿעלד אין לוד, דעם תּל־אָבֿיבֿער פּאָרט, די אײַזנבאַן, שאָסײען און קאָמוניקאַציעס, װאָס פֿונקציאָנירן עד־היום.
אָבער די סאַמע שאַרפֿע קריטיק זײַנע װענדט ראָטבאַרד קעגן דער פּלאַנמעסיקער צעשטערונג פֿון דער שטאָט יפֿו, װאָס האָט אין משך פֿון טױזנטער יאָרן געדינט װי אַ ים־טױער אין ארץ־ישׂראל. גאַנצע געגנטן פֿונעם אַראַבישן יפֿו זײַנען חרובֿ געװאָרן נאָך דער אומאָפּהענגיקײט־מלחמה אין די 1950ער, װען די אַלטע שטאָט איז אױפֿגעשלונגען געװאָרן דורך איר יונגן צפֿונדיקן שכן. קײן זכר פֿונעם אַלטן אַראַבישן יפֿו איז ניט פֿאַרבליבן, און אַפֿילו די שטאָטישע אַרכיװן זײַנען פֿאַרברענט געװאָרן. מען האָט געמאַכט פֿון יפֿו אַ מין טעמאַטישן פּאַרק מיט אַ בולטן טראָפּ אױף דער תּקופֿה פֿון קרײצצוגן, װאָס באַטאָנט נאָך אַ מאָל דעם „אײראָפּעיִשן‟ מהות פֿון דער שטאָט.
ראָטבאַרדס בוך איז לחתּחילה אָנגעשריבן געװאָרן אױף עּבֿרית און באַצװעקט פֿאַרן ישׂראלדיקן עולם. זײַן כּװנה איז אױפֿצוּװעקן דאָס שולדגעפֿיל בײַ די ישׂראלדיקע לינקע. ער באַװײַזט, אַז אַפֿילו אַ קריטישער ציוניסטישער קוק אױף דער געשיכטע פֿון מדינת־ישׂראל פֿאַרשװײַגט װיכטיקע חטאים. זײַן סך־הכּל איז גאַנץ קאַטעגאָריש׃ ייִדן זענען יאָ באַגאַנגען שװערע פֿאַרברעכנס לגבי די אַראַבער, און איצט װילן זײ אױסמעקן דעם זכר פֿונעם רײַכן אַראַבישן עבֿר פֿון דער לאַנדשאַפֿט פֿון תּל־אָבֿיבֿ. די פֿאַקטן און טעכנישע פּרטים אין ראָטבאַרדס בוך רעדן פֿאַר זיך, הגם ער כאַפּט צומאָל איבער דער מאָס אין זײַנע פּאָלעמישע אױספֿירן פֿון די דאָזיקע פֿאַקטן און פּרטים. אָבער זײַן טעזיס קלינגט גאַנץ װאָגיק און לאָזט זיך ניט אַװעקמאַכן מיט דער האַנט.
װאָס זשע טוט מען מיט אַזאַ „שלעכטן געװיסן‟? װי אַזױ קאָן מען זיך באַגײן מיט די פֿינצטערע זײַטן פֿון דער ישׂראלדיקער געשיכטע? עס איז ניטאָ קײן פּראָסטער ענטפֿער אױף דער דאָזיקער פֿראַגע, אָבער עס איז כּדאי אַרײַנצוקוקן זיך נעענטער אין דער פֿראַגע־שטעלונג גופֿא. דער ענין פֿונעם היסטאָרישן שולד איז ניט קײן המצאָה פֿון די ישׂראלדיקע לינקע. דאָס איז אַ האַרבע קשיא אין מיזרח־אײראָפּע, און דװקא בנוגע דעם אָנטײל פֿון אָרטיקע מענטשן אינעם חורבן. דער פּױלישער דענקער אַנדזשײ לעדער טענהט, אַז די הײַנטיקע פּױלישע געזעלשאַפֿט האָט דערשטיקט דעם אָנדענק װעגן אומגעבראַכטע ייִדן, װײַל דער פּױלישער מיטלשטאַנד האָט נאָך דער מלחמה מרװיח געװען פֿון דעם ייִדישן האָב־און־גוטס און האָט פֿאַרנומען זײער אָרט אין דער געזעלשאַפֿט. 
אָבער װי אַזױ קאָן מען פֿאַרגלײַכן דעם חורבן מיט דער מלחמה פֿאַר מדינת־ישׂראל? אַװדאי טאָר מען זײ ניט מעסטן מיט דער אײגענער מאָראַלישער מאָס, אָבער װען אַ פּראָבלעם װערט דערמאָנט, דאַרף מען זי אַזױ אָדער אַנדערש לײזן.
די דאָזיקע פּראָבלעם האָט נאָך אַן אַנדערן אַספּעקט. עס איז הײַנט גרינג מכבד צו זײַן די ייִדישע קולטור אין פּױלן און דעם „בײַטראָג‟ פֿון ייִדן אין דער פּױלישער קולטור, װאָרן מען קאָן זײַן זיכער, אַז ייִדן האָבן ניט אין זינען זיך אומצוקערן קײן פּױלן און דערקלערן עס פֿאַר זײער לאַנד. דער מצבֿ איז אַװדאי אַנדערש מיט די אַראַבער און ישׂראל. 
די לינקע ישׂראלדיקע אינטעליגענץ נעמט אױף זיך אַ שװערן מאָראַלישן שולד פֿאַרן עבֿר פֿון מדינת־ישׂראל. עס װאָלט געװען כּדאי זיך אַרומצוקוקן, װי אַזױ באַהאַנדלט מען אַזוינע ענינים אין אַנדערע לענדער, און בפֿרט אין מיזרח־אײראָפּע. מדינת־ישׂראל איז לכתּחילה פֿאַרטראַכט געװאָרן לױטן מיזרח־אײראָפּעיִשן שטײגער פֿון אַ נאַציאָנאַלער מלוכה, אַזױ װי פּױלן, ליטע, לעטלאַנד, אָדער רומעניע נאָך דער ערשטער װעלט־מלחמה. דאָס איז געװען די פּאָליטישע מאָדעל, װאָס די אָבֿות פֿון דער ייִדישער מלוכה האָבן גוט געקענט. װי אַלע פּאָליטישע מאָדעלן, האָט זי אירע פּראָבלעמעס, און די גרעסטע פֿון זײ איז דער ענין פֿון מינאָריטעטן. אין מיזרח־אײראָפּע האָט מען די דאָזיקע פּראָבלעם ניט געלײזט, און דאָס איז געװאָרן אײנער פֿון די גורמים פֿון דער צװײטער װעלט־מלחמה. עס איז אַװדאי ניטאָ קײן לײַכטע לײזונג פֿאַר ישׂראל, אָבער עס לױנט זיך צו װיסן, װי אַזױ מען באַהאַנדלט דעם אײגענעם עבֿר אין דער מיזרח־אײראָפּעיִשער „אַלטער הײם‟, װוּ ישׂראל האָט געירשנט זײַן פּאָליטישע טראַדיציע.


‏Read more: http://yiddish.forward.com/articles/200196/the-dark-truth-about-the-white-city/#ixzz4OkZdriwt